Afyonkarahisar’da dokuz kişinin hayatını kaybettiği olayın ardından bütün gece düşündüm. Uykum kaçtı, aklımda aynı sorular dönüp durdu. Toplum olarak nereye gidiyoruz? İnsanlar neden bu kadar öfkeli, tahammülsüz ve şiddete eğilimli hale geldi?

Çocuklarımızın nasıl bir dünyada büyüyeceğini, karşısına nasıl insanların çıkacağını düşünmeden edemiyorum. Bugün başka bir şehirde yaşanan bir acının yarın bizim başımıza gelmeyeceğinin garantisi var mı? Artık kendimizi güvende hissetmekte bile zorlanıyoruz.

Örf ve adetlerine, geleneklerine, aile yapısına önem veren bir toplum olduğumuzu söylerdik. Peki, ne oldu da bu değerlerden bu kadar uzaklaştık? Ahlakımızı, vicdanımızı ve birbirimize duyduğumuz saygıyı yeniden sorgulamak zorundayız.

Çünkü yanlışlara göz yumdukça, onları görmezden geldikçe ve normalleştirdikçe önlerini açıyoruz. Önce televizyon ekranlarında şiddetin ve saygısızlığın nasıl sunulduğunu, ardından aile içinde çocuklarımıza nasıl örnek olduğumuzu sorgulamalıyız. Her şeyi özgürlük ya da kişisel tercih adı altında savunamayız. Başkasının hakkını, onurunu ve yaşamını hiçe sayan hiçbir davranış normalleştirilmemeli.

Elbette ekonomik sıkıntıların, geçim derdinin, ailevi sorunların ve gelecek kaygısının toplum üzerindeki etkisi var. Ancak hiçbir sorun şiddetin bahanesi olamaz. Eğitimden aileye, medyadan adalete kadar hepimize düşen sorumluluklar var.

Afyonkarahisar’da hayatını kaybeden dokuz insanı düşündükçe içim acıyor. Her birinin yarım kalan hayalleri, bekleyen sevdikleri ve geride bıraktığı bir hayat vardı. Allah hayatını kaybedenlere rahmet, ailelerine sabır versin. Dilerim bu acılar bir daha yaşanmaz.

Artık yanlışlara yanlış demeli, ahlaksızlığa göz yummamalı ve vicdanımızı kaybetmemeliyiz. Çünkü bir toplum yalnızca eğitimle değil; ahlak, vicdan, merhamet, adalet ve sorumluluk duygusuyla ayakta kalır.