Dini hikayelerden alýnacak çok dersler vardýr.
Ýþte bunlardan birini sizlerle paylaþmak istedim:
Hz. Ömer arkadaþlarýyla sohbet ederken, huzura üç genç girerler.
Derler ki:
“Ey halife, bu aramýzdaki arkadaþ bizim babamýzý öldürdü. Adaleti yerine getirin…”
Bu söz üzerine Hz.Ömer suçlanan gence dönerek:
“ Söyledikleri doðru mu?..” diye sorar.
Suçlanan genç:
“Evet doðru..” der.
Bu söz üzerine Hz.Ömer;
“Anlat bakalým nasýl oldu..” diye sorar.
Bunun üzerine genç anlatmaya baþlar:
“Ben bulunduðum kasabada hali vakti yerinde olan bir insaným. Ailemle beraber gezmeye çýktýk, kader bizi arkadaþlarýn bulunduðu yere getirdi. Benim öyle güzel bir atým var ki dönen bir defa daha bakýyor, hayvana ne yaptýysam bu arkadaþlarýn bahçesinden meyve koparmasýna engel olamadým. Arkadaþlarýn babasý içerden hýþýmla çýktý,
atýma bir taþ attý. Atým oracýkta öldü. Nefsime bu durum aðýr geldi, ben de bir taþ attým, babasý öldü. Kaçmak istedim, fakat arkadaþlar beni yakaladý, durum bundan ibaret..” Bu söz üzerine Hz. Ömer:
“Söyleyecek bir þey yok, bu suçun cezasý idam. Madem suçunu da kabul ettin..” der.
Delikanlý söz ister:
“Efendim bir özrüm var..Ben memleketinde zengin bir insaným, babam rahmetli olmadan bana epey bir altýn býraktý. Gelirken kardeþim küçük olduðu için saklamak zorunda kaldým. Þimdi siz bu cezayý infaz ederseniz yetimin hakkýný zayi ettiðiniz için Allah indinde sorumlu olursunuz, bana üç gün izin verirseniz ben emaneti kardeþime teslim eder gelirim, bu üç gün için de yerime birini bulurum…” der.
Hz. Ömer dayanamaz:
“Bu topluluða yabancý birisin, senin yerine kim kalýr ki?..”
Sözün burasýnda genç adam ortama bir göz atar:
“Bu zat benim yerime kalýr…”
O zat Hz. Peygamber Efendimizin (sav) en iyi arkadaþlarýndan daha yaþarken cennetle müjdelenen Amr Ýbni As"dan baþkasý deðildir. 
Hz.Ömer, Amr"a dönerek:
“Ey Amr, delikanlýyý duydun..”
O yüce sahabi:
“Evet, ben kefilim…” der ve genç adam serbest býrakýlýr.
Üçüncü günün sonunda vakit dolmak üzere ama gençten bir haber yoktur.
Medine"nin ileri gelenleri Hz.Ömer"e çýkarak gencin gelmeyeceði, dolayýsýyla Amr Ýbni Asa verilecek idam yerine maktulün diyetini vermeyi teklif ederler, fakat gençler razý olmaz ve "babamýzýn kaný yerde kalsýn istemiyoruz" derler.
Hz. Ömer kendinden beklenen cevabý verir:
"Bu kefil babam olsa farketmez cezayý infaz ederim."Hz. Amr Ýbni As ise tam bir teslimiyet içerisinde:
“Biz de sözümün arkasýndayýz…”
Bu arada kalabalýkta bir dalgalanma olur ve insanlarýn arasýndan genç görünür.
 Hz. Ömer gence dönerek der ki; “Evladým gelmeme gibi önemli bir nedenin vardý neden geldin?"
Genç vakurla baþýný kaldýrýr ve:
"Ahde vefasýzlýk etti, demeyesiniz diye geldim..” der.
Hz. Ömer baþýný bu defa çevirir ve Amr Ýbni Asa:
“Ey Amr, sen bu delikanlýyý tanýmýyorsun nasýl oldu onun yerine kefil oldun?..”
Amr Ýbni As, cevap verir:
"Bu kadar insanýn içerisinden beni seçti. Ýnsanlýk öldü dedirtmemek için kabul ettim…” der.
Sýra gençlere gelir:
“Biz bu davadan vazgeçiyoruz…” derler.
Bu sözün üzerine Hz.Ömer:
“Ne oldu, biraz evvel "babamýzýn kaný yerde kalmasýn" diyordunuz, ne oldu da vazgeçiyorsunuz?” der.
Gençler cevap verir:
“Merhametli insan kalmamýþ, denilmesin diye…”
Düþünün bakalým kemerde kaç kiþi kaldý böyle merhametli.
Ayýþýðýnýn tüm karanlýklarý aydýnlatmasý dileyiðle