Günün birinde bir adam çölde devesiyle giderken, kýzgýn kumlarýn üzerinde susuzluktan ölmek üzere olan bir bedeviye rastlamýþ.
Hemen durmuþ, adama su içirip yüzünü gözünü yýkadýktan sonra torbasýný açýp karnýný doyurmuþ.
Adam kendine geldikten sonra da devesine bindirip yola birlikte devam etmiþler.
Uzun bir yolculukmuþ.
Gece mola vermiþler.
Her ikisi de uyumuþ.
Sabah olup adam uyandýðýnda bir de ne görsün;
Ortada ne hayatýný kurtardýðý bedevi, ne deve, ne de bir damla su var…
Adam hepsini çalýp götürmüþ.
Çöl ortasýnda kalan adam açmýþ ellerini “Ey adam!” demiþ ve devam etmiþ:
“Suyumu çaldýn, helal olsun. Ekmeðimi çaldýn, helal olsun. Devemi çaldýn, helal olsun.. Ama insanlara olan güvenimi çaldýn ya, iþte o sana haram olsun...”
* * *
Þehrin birinde her þeyin iyi gittiði zannediliyormuþ...
Halkýn çoðunun hayatýndan memnun olduðu belirtiliyormuþ ama muzýr gazeteciler hep tersini yazýyorlarmýþ...
Hele bir iki gazeteci varmýþ ki, Baþkan"ýn "ak" dediðine "kara" diyor, onu ifrit ediyorlarmýþ...
Baþkan bunlarý duydukça daha da kýzýyor, küplere biniyormuþ...
Sonunda Baþkan, kendisine inanmayan, iki gazeteciye baþarýsýný ispat etmeye kalkmýþ...
Her gün aleyhinde yazan ve sert eleþtirileriyle kendisini çok hýrpalayan iki gazeteciyi yanýna alýp, meydanda biriken büyük kalabalýðý gururla ona göstermiþ:
"Bak, görüyor musun, halk beni ne kadar seviyor? Baþarýsýz olsam, bu sevgi seline mazhar olabilir miydim?"
Ýki gazeteci, inanmadýðýný anlatmak isteyen bir gülüþle dudak bükünce Baþkan fena halde bozulmuþ:
"Ýnanmýyorsun ama bunu sana ispat edeceðim! Nasýl kanýtladýðýmý þimdi gözlerinizle görecek, benden özür dileyeceksiniz!"
Derhal halk arasýndan bir adam çaðýrmýþ:
"Buraya gel! Benim için canýný feda eder misin?"
Adam duraksamadan cevap vermiþ:
"Ederim Baþkaným!"
"O halde kendini þu balkondan aþaðýya at!"

Adamcaðýz, hiç tereddüt etmeden kendini balkondan aþaðýya atmýþ...
Ýki gazeteci yine inanmadýðýný gösteren bir þekilde gülümsemiþ...
Baþkan, buna daha da içerlemiþ, bir baþka adam çaðýrýp ona da ayný soruyu sormuþ.
Az sonra ikinci adam da kaldýrýp kendini balkondan aþaðý atmýþ...
Ýki gazeteci bir türlü inanmýþ görünmüyor, dudaklarýnda hep ayný gülümseme var...
Ýnsaný çýldýrtýr onlarýn bu alaycý tavrý...
Baþkan, öfkesinden kan tepesine çýkmýþ bir halde bir adam daha çaðýrmýþ.
Bu adam da kendini balkondan aþaðýya atmak isterken, gazeteci birdenbire adamýn kolunu tutmuþ:
"Dur arkadaþ, söyle bunu niçin yapýyorsun?"
Adamcaðýz, yüzü sapsarý kesilmiþ halde, bir gazeteciye, bir Baþkan"a bakmýþ ve þu cevabý vermiþ:
"Böyle yaþamaktansa ölmek daha iyidir!"
Hadi baþkaným þu rozeti takta bitsin seçim heyecaný adamcaðýzlar kumlucada hýyar olup gittiler, ampulun ýþýðýný göremeden, helak olaçaklar, Sen bilirsin  iþini,  inþallah baþkaným rozeti tak, inþallah baþkaným bizde haber yapalýn,
 inþallah baþkaným inþallah..
Ayýþýðýnýn tüm karanlýklarý aydýnlatmasý dileyiðle..