HEP Hep kendimizi öldürüyoruz.
On iki eylülde saðcý solcu diye beþ bin kiþiyi öldürdük.
Öldürdüklerimizin adý Hasan Hüseyin, Ahmet Mehmet ti.
Çorumda Maraþ da kýydýk kendi canlarýmýza.
Geçmiþimiz ise tam felaket.
Dersim de katledilenler, sürülenler.
Hepsi kendi insanýmýz.
Sivas ta, yakýlan aleviler,
Baþbaðlar da katledilen Sünniler hep kendi insanýmýz.
Býkmadýk usanmadýk…
Yirmi beþ yýldýr terörist diye öldürdük binlerce insanýmýzý..
Ve binlerce asker þehit verdik…
Ölen terörist te bizim vatandaþýmýzdý.
Kahramanca þehit olan Mehmetçik’e.
Bazen iki kardeþten biri terörist oldu daða çýktý.
Diðeri Mehmetçik oldu askere gitti.
Ama kimse sorgulamadý.
Ýnsanlar neden terörist oluyor diye.
Bir taraftan terörist öldürdük.
Diðer yandan terörist ürettik.
Hatalarýmýzý sorgulamadýk.
Yanlýþlarýmýzý düzeltmek istemedik.
Bilmedik… Duymadýk… Görmedik…
On yedi bin fail-i meçhulü görmek istemedik…
Ýnsanlarýn dillerini dinlerini, kültürlerini yasakladýk.
Duymak istemedik, bilmek istemedik.
BÝTSÝN istemedik.
Çünkü TERÖR;
Bazýlarýnýn ÝÞÝNE GELDÝ…
KANDAN beslenenlerin ÝÞÝNE geldi.
ÇETELERÝN iþine GELDÝ.
Ergenekoncularýn, cuntacýlarý iþine GELDÝ.
Halkýn iþine GELMEDÝ aslýnda.
Ama halk oynanan oyunu farkýna GEÇ vardý.
GEÇ uyandý.
Artýk KENDÝMÝZÝ öldürmeyelim.
Bitsin bu SAVAÞ.
“Kendimizin” öldürdüðü ÝNSANLAR,
Düþmanlara verdiðimiz þehirlerden fazladýr.
Ne bu KÝNÝMÝZ kendimize.
Ne bu kinimiz Alevi’ye.
Ne bu düþmanlýðýnýz kürde…
Ne bu düþmanlýðýnýz baþörtülüye.
Nedir bu DÜÞMANLIÐINIZ MÝLLETE…
Her on sene de bir topla tüfekle tepesine biniyorsunuz.
Komplolar düzenliyorsunuz!
Tuzaklar kuruyorsunuz!
Ama unutmayýn.
 Allah o tuzaklarýnýzý baþýnýza geçirir de þaþýrýr kalýrsýnýz.
Benden söylemesi…