Sessizlik ve sükûnetin Kemer caddelerine hâkim olduðu, Kesilen kurban sayýsýnýn çok daha az olduðu bir kurban bayramýný geride býraktýk.
Bayramýn arkasýndan daha ilk iþ gününde arayanlarýn bayram tebrikleþmesi için arayacaðýný düþünür iken çok sayýda esnaf arkadaþýmýn Aðabey kosbegden bir haber var mý?
Bugün çeklerimiz yazýlacak serzeniþi ile karþý karþýya geldim.
Ticaretin cilvesi desek yanlýþ olur.
Ama krizin darbesi desek herhalde doðru olur.
Bir esnaf arkadaþ arýyor diyor ki aðabey kurbana memlekete gitmedim yani gidemedim ama kapýmý çalanda olmadý.
Kurban eti nasip olmadý burada bu yardým dernekleri yok mu, Kemerde yaþayan herkesi zengin mi sanýyorlar?
 Diyordu.
Evet, Kemerde yaþayan herkes zengin deðil.
Bir mutlu azýnlýk olabilir.
Ancak evlerinin kirasýný ödeyemeyen.!
Ýþi olmayan ve taaa nisan ayýný bekleyen binler olduðuda bir gerçektir.
Boþ caddelerde acaba bir müþteri gelirde eve bir ekmek parasý götürebilirmiyimn diyen esnafýnda çoðunlukta olduðu bir gerçektir.
Ýþte bu açý gerçekler içinde kosgeb ten bellerini alýp bankaya uðrayan birçok esnaf hayal kýrýklýðýna uðruyor.
Adamdan ipotek isteniyor.
Yok ki verse.
Saðlam kefil isteniyor yok ki bulsa.
Kim kalmýþ saðlam.
Sonuç olarak esnafýn Kosgeb ile ilgili gördüðü düþük faizli 3 ay ödemesiz tatlý rüya bugünlerde bir kýsým esnaf için kâbusa dönüþmüþ durumda.
Kâbusun gerçek olmasýda seneryonun bir diðer tarafý.
Boþ caddeler ve boþ dükkânlarla ve sürekli büyüyen borç miktarý ile esnafýmýz nasýl sezona ulaþacak var mý bir bilen?