Ne demiþ atalarýmýz alma mazlumun ahýný çýkar aheste aheste.
Bakýn çevrenize devletin malýný yaðmalayýp, rüþvet alýp, irtikâp yapýp, zimmet yapýp hayatýný sefahatle geçirmiþ kimse var mý diye.
Bakýn etrafýnýza vatandaþýn zor durumundan faydalanýp.
Dinimizin kesinlikle yasakladýðý faizcili yapýp da ömrünü mutluluk içerisinde geçiren kimse var mý.
Allah affetsin Kemer’in ve Antalya’nýn yakýndan tanýdýðý, her gittiði düðünde güreþte baþköþe de misafir edilen adý aða diye lanse edilen, iþyerine her gün onlarca insan girip çýkan bir (faizci)tefeci vardý. Gün geldi adam günü gün ederken aniden hastalandý sonra bir ayda servet harcadý ama iyileþemedi. Sonra da vefat etti. Ýþin enteresaný Antalya ve Kemer’de camilerde selalar verildi.
Onunla hiç alýþveriþi olmayan ama komþuluk hukuku olan birisi cenazesine Kemerden Antalya ya gitti yanýnda da dükkân sahibi ile.
O günü hiç unutmam cenazeden gelen komþusu
Yanýma gelmiþti ve çok üzgün ayný zamanda hayret içerisinde idi.
Kendisine hoþ geldin hayýrdýr dediðim zaman.
Ya dedi bu dünyada her þey yalan dedi.
Ne oldu dedim. Ya dedi rahmetlinin cenazesine Kemerden ben ve falanca gittik,ikide oðlu vardý:Ýnan dedi cenaze namazýný kýla bilmek için yoldan geçen üç kiþiye rica ettik.Yedi kiþi odluda imam namazý kýldýrdý.Cenazeyi görevliler defnederken,evlatlarý mallarý bölüþme tartýþmasý yaptý.Bu beni çok üzdü çok düþündürdü,bu adam saðlýðýnda her yer de ayakta karþýlanýyordu dedi.Meðer hiç dostu seveni yokmuþ.
Ahirette hali ne olur diye düþündüm bana çok koydu dedi.
Düþündüm evet çok acý bir durumdu ama bir gerçeði unutuyorduk.
Ýslam peygamberinin faiz alanlar için bizden deðildir dediðini.
Devlet malýný zimmetine geçirenin, menfaati, için devletin imkânlarýný kullananlarýn, rüþvet alanlarýn, irtikâp yapanlarýn, garibi ezenlerin, faizcilik yapanlarýn, gasp yapanlarýn, baþkasýnýn namusuna göz dikenlerin dünyada geçici bir saltanat sürse de sonunda periþan olacaðýný. Ya adaletin pençesine takýlýp hesap vereceðini, ya bir musibete yakalanýp her þeyini kaybedeceðini. Bunlarý yaþamasýnýn diðer insanlara ibret olsun diye dünyada olabileceðini ama dünyada bütün bunlardan sýyrýlsa bile ilahi adaletten kaçmayacaðýný unutuyorduk. Ya da diðer bir deyimle unutuyorlardý.
Þimdi soruyorum kendi kendime.
Koca koca adamlar. Çor çocuk torun torba sahibi insanlar nasýl oluyor da üç kuruþluk menfaat için böyle küçülüyorlar. Acaba insanlarýn düþünme yeteneði muhakeme yeteneði hafýza kaybýna mý uðruyor?